Το εθνικό στοίχημα για την τρίτη ηλικία

Δεν ξέρω γιατί, αλλά συγκινούμαι όταν βλέπω ηλικιωμένους ανθρώπους στον δρόμο. Οπως, για παράδειγμα, όταν διασταυρώνομαι με ένα ζευγάρι να περπατά αργά, κρατώντας ο ένας το χέρι του άλλου· ή έναν καλοντυμένο ηλικιωμένο κύριο να πηγαίνει για τον καφέ του, μια κυρία περιποιημένη να συναντά τις φίλες της. Μου αρέσουν οι άνθρωποι που, όσο κι αν έχουν μεγαλώσει, δεν έχουν αφήσει τη ζωή να γλιστρήσει μέσα από τα χέρια τους.

Δεν ξέρω πόσα χρόνια είναι μαζί, τι έχουν περάσει, πόσες δυσκολίες έχουν...