Αν θέλετε ιστορίες με φαντάσματα, διαβάστε τον Λε Φανού

Στο διήγημα «Ένα παράξενο συμβάν από τη ζωή του Σάλκεν, του ζωγράφου» (1839), ο Σέρινταν Λε Φανού (1814 – 1873) αξιοποιεί την τεχνική του κιαροσκούρο προς όφελος του λογοτεχνικού τρόμου.

Η αντίθεση φωτός και σκότους γίνεται κεντρικός αφηγηματικός μηχανισμός για την παραγωγή μυστηρίου και αμφισημίας. Κι αυτό επειδή στη ζωγραφική του Ολλανδού Γκόντφριντ Σάλκεν η κύρια πηγή φωτός είναι συχνά ένα μόνο κερί που περιβάλλεται από πυκνό σκοτάδι, όπως διαβάζουμε στη νέα έκδοση «Ο μυστηριώδης ένοικος» των «Printa» (μτφ.