Η πιο μεγάλη ώρα

Οπως το ουράνιο είναι το πιο βαρύ χημικό στοιχείο, έτσι το τραγούδι είναι το πιο συμπυκνωμένο έργο τέχνης. Μέσα σε τρία – ή και σε λιγότερα – λεπτά μπορεί να εκλύσει τέτοια ενέργεια που να μεταμορφώσει το μέσα σου. Να το τραντάξει. Να το αναφλέξει. Να το μουσκέψει με δάκρυα. Να το κάνει να ανθίσει.

Δεν αναφέρομαι, εννοείται, σε τραγούδια της σειράς: ένα ρεφρέν, δύο κουπλέ, μία ρουτινιάρικα εκτελεσμένη συνταγή που φιλοδοξεί να γίνει σουξεδάκι. Μακριά από εμάς οι ανέμπνευστες επιδείξεις καψούρας, μαγκιάς, ευαισθησίας ή αγωνιστικότητας.