Kur të qarat e të vegjëlve përplasen me muret e QKUK-së

Në derën e dhomës shkruan: “Njësia e fëmijëve pa përcjellje të nënave”. Kur afrohesh, dëgjon zërat apo frymëmarrjen e lehtë të dy foshnjave. Nuk janë thjesht thirrje për kujdes, por edhe jehonë e një të vërtete të hidhur. Në fillimdhjetorin e 2025-tës, njëri sapo kishte mbushur një muaj jetë, tjetri tetëmbëdhjetë ditë. Të dy ishin braktisur nga nënat e tyre, ndërsa për baballarët nuk dihej. “Ne mundohemi t’i bindim nënat që të mos i lënë fëmijët, por në shumicën e rasteve vendimi është i prerë…”...