چرا گاهی بیشتر فهمیدن، چیزی را تغییر نمی‌دهد؟/ توانایی تحمل ابهام عامل رشد روانی

از دید بیون، ظرفیت تحمل ناکامی و ناشناخته‌ها از شرط‌های بنیادین اندیشیدن است. یعنی گاهی لازم است تجربه‌ای را در ذهن نگه داریم، بی‌آنکه بی‌درنگ انکارش کنیم یا به توضیحی قطعی پناه ببریم. از این منظر، رشد روانی فقط به معنای شناخت بیشتر خودمان نیست؛ دگرگونی رابطه‌ی ما با ندانستن، ناکامی و تعارض هم هست. شما چقدر می‌توانید کنار «ندانستن» بمانید، بدون آنکه بشتابید تا برای آن توضیحی پیدا کنید؟