مزهای که از دل زاگرس به یادگار مانده است
در روستاها و میان خانوادههای عشایری ایلام، کشک تنها یک فرآورده لبنی نبود؛ راهی برای ماندگار کردن شیر و دوغ، ذخیرهای برای روزهای سخت و بخشی از سبک زندگی مردمانی بود که با کمترین امکانات، از طبیعت بیشترین بهره را میگرفتند؛ محصولی که امروز میان زندگی پرشتاب شهری و خاطرات سفرههای ساده قدیمی، هنوز جای خود را حفظ کرده است.
پیش از آنکه یخچال، کارخانههای صنایع غذایی و بستهبندیهای رنگارنگ وارد زندگی مردم شوند، نگهداری مواد غذایی خود یک هنر بود؛ هنری که در بسیاری از روستاهای ایلام و مناطق عشایری، نسل به نسل منتقل میشد.