زندگی در انزوا؛ رنج کودکان مبتلا به اوتیسم در سایۀ فقر و کمبود خدمات در افغانستان

امین‌الله ۱۱‌ساله به دلیل داشتن اختلال اوتیسم، به‌جای رفتن به مکتب و بازی با همسن‌وسالانش، سال‌هاست روزها و شب‌های خود را در اتاقی در ولسوالی آقچه ولایت جوزجان می‌گذراند که خانواده‌اش پای او را با ریسمان در گوشه‌ای آن بسته‌است. نقیب‌الله پدر او، تأکید می‌کند که این روش را مناسب نمی‌داند؛ اما می‌گوید برای جلوگیری از آسیب‌دیدن یا گم‌شدن فرزندش و در نبود گزینهٔ دیگری، چاره‌ای جز این نداشته‌اند. او که چهار فرزند دیگر نیز دارد در صحبت با رادیو آزادی افزود که خانواده‌اش با فقر و کمبود امکانات روبه‌روست...