Ατόφιο θέατρο

Στον τίτλο του έργου δεν υπάρχει ερωτηματικό. Γιατί το δίλημμα που θέτει όχι μόνον έχει ήδη απαντηθεί απ’ τον ίδιο, αλλά μοιάζει σαν να μην υπήρξε και ποτέ. Για τον Σταμάτη Φασουλή η απάντηση βρίσκεται στην ταύτιση των δύο εννοιών με τρόπο αυτονόητο, ζωντανό, δημιουργικό, με τον τρόπο της ζωής και του θεάτρου, που για κάποιους – όπως για τον ίδιο – δεν χώρισαν ποτέ.

Ενας «πολυπρόσωπος» μονόλογος, μια συνομιλία με τον έσω εαυτό του και άλλη μία με όλους εκείνους που γνώρισε, πορεύτηκε, θαύμασε...