Ο altra cosa

Το τελευταίο καταφύγιο της απαιτητικής λογοτεχνίας μοιάζει να είναι η έλλειψη επενδυτικής σαγήνης, πράγμα λογικό εφόσον ένα καλό βιβλίο είναι υποχρεωτικά βραδύκαυστο∙ αργεί να βρει τους αναγνώστες που του αρμόζουν, ενώ ακόμη και μεταφρασμένο αδυνατεί να διασχίσει με ιλιγγιώδη ταχύτητα τα σύνορα. Του ανοίγεσαι κρυφακούγοντας κάποια ηχώ αποκαλυπτικής θεολογίας, έναν αχνό αντίλαλο που επιτείνει την απόλαυση της πυράκτωσης των λέξεων επιστρέφοντας διαρκώς, εντούτοις το άκουσμα, το ρίγος είναι καθαρά προσωπικά...