Κανείς δεν είναι κανενός

Ακουσα προ ημερών μια ιστορία γυναικοκτονίας από τα μέσα. Από κάποιον που γνώριζε προσωπικά, ως γείτονας, και τον φονιά και το θύμα.

«Δυο δυστυχισμένοι άνθρωποι ήταν, χρόνια τώρα. Τον είχε η δόλια παντρευτεί στα πρώτα νιάτα της για να ξεφύγει από το λούμπεν περιβάλλον των γονιών της. Κι έπεσε σε ακόμα χειρότερο…». «Ηταν ο άντρας της βίαιος; Την ταπείνωνε, την έδερνε;». «Το ακριβώς αντίθετο! Απόλυτα υποταγμένος έμοιαζε. Ολα της τα καπρίτσια τα ικανοποιούσε –  όσο βεβαίως άντεχε το πορτοφόλι του.