Αρωμα κρίνου και σκοροδάλμης

Θυμάμαι ένα διήγημα του Μιχαήλ Μητσάκη, ώρες να το βρω στη βιβλιοθήκη που έτσι που είναι ξεχειλισμένη από βιβλία, τόμους στριμωγμένους ανάμεσα σε θεατρικά έργα, φυλλάδια και περιοδικά, μια βιβλιοθήκη που αφού γέμισε ράφια,  γραφεία  και τραπέζια, έχει βγει πια στη βεράντα. Αδύνατον να το βρω.

Αντιθέτως βρήκα πολλά άλλα, άσχετα, μερικά δε και σε δύο αντίτυπα, γιατί μη βρίσκοντας το πρώτο πάω κι αγοράζω δεύτερο. Ο Μητσάκης πουθενά. Αφαντος.

Τι να κάνω έπεσα στα νύχια του GPT, του λέω είναι ένα κείμενο...