«Πώς αγάπησα το τρέξιμο,ενώ αρχικά το μισούσα»

Το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του, ο Ματέο Σαρτζέντι ήταν πεπεισμένος ότι το τρέξιμο δεν ήταν για εκείνον. Ηταν πάντα δραστήριος. Ως παιδί αλώνιζε τους δρόμους με το ποδήλατο, ακολούθησαν η κολύμβηση, το ποδόσφαιρο και πρόσφατα το βόλεϊ. Η κίνηση δεν του ήταν ξένη. Αλλά το τρέξιμο; Ούτε καν.

Κάποια στιγμή, όμως, αποφάσισε να δοκιμάσει σοβαρά. «Δεσμεύτηκα να προπονούμαι συστηματικά για έξι μήνες. Και στην αρχή ήταν πραγματικά δύσκολο. Κάθε προπόνηση έμοιαζε σαν να έσερνα ένα βαρύ φορτίο – μόνο που το φορτίο ήμουν εγώ», λέει.