Μάστορας και καλλιτέχνης

Γνώρισα κι έζησα τον Γιώργο Πανουσόπουλο στα μέσα της δεκαετίας του ’90. Οταν μαζί με τον Νίκο Περάκη και με τον Γιώργο Τσεμπερόπουλο είχαν τη «Φιλμική Εταιρεία». Για να φτιάχνουν ταινίες πέρα από τον κομφορμισμό του παλιού ελληνικού κινηματογράφου. Και δώθε από τους στείρους συνήθως πειραματισμούς των αμπελοφιλόσοφων σκηνοθετών, που οδηγήσαν μια γενιά στα πιο βαθιά χασμουρητά. Ταινίες που να μη γαργαλάνε ούτε και να σνομπάρουν τους θεατές τους. Μα να τους τέρπουν και να τους συγκινούν γνήσια.