Το σύνδρομο του «ανήκειν»

Ο κόσμος όλος καθώς περνάνε οι μέρες μοιάζει με ένα κουβάρι ρούχα πεταμένα στο πάτωμα. Και ανάλογα από ποια πλευρά του φεγγαριού βλέπεις το κουβάρι, τη δυτική ή την ανατολική, βγάζεις ένα ρευστό συμπέρασμα για αυτό το θέαμα. Είναι το μετά από ένα πάρτι στο οποίο η κορύφωση ήταν απολαυστική; Ή μήπως συμβολίζει μια υπαρξιακή κατάρρευση; Γιατί όλα τα πάρτι δεν τελειώνουν με την ένταση του ξεφαντώματος. Μπορεί και να εκδηλώνονται ως η εκφυλισμένη ηδονή του κακού.

Σήμερα που παρακολουθούμε με...