Ο τρελός κι ο ποιητής

Βαρέθηκα να μαγειρέψω κι είπα να κάνω κάτι πρόχειρο. Να φτιάξω εκεί, μιαν ομελέτα να ξεμπερδεύω. Κι όπως άφηνα να πέσουν τα χτυπημένα αυγά μες στο τηγάνι, σαν μια εικόνα από μυρωδιές έγινε ο κόσμος. Κατράμι, ιώδιο, θάλασσα και σκοινί βρεμένο. Κι ήρθε η μνήμη να περπατά ολοζώντανη μπροστά μου.

Καλοκαίρι – Δευτέρα προς Τρίτη Δημοτικού – κι ήταν η πρώτη φορά που πήγα μόνος μου να μαγειρέψω. Είμαι στο καΐκι του μπαμπά, το «Σταμάτιος Φ.» που ήταν στο όνομα του παππού μου, αλλά εγώ νόμιζα ότι ήταν στο δικό μου.