Τάσος Χαλκιάς: Δεν μετάνιωσα για αυτήν της ζωής μου την απόφαση!

Θέλω απλά να θυμηθείς, και συ κι εγώ! Ημασταν 19 χρόνων… ασυμμάζευτο παλικαρόπουλο! Βρέθηκα από το πουθενά, με τα παπούτσια μου ακόμα βρεγμένα, από την Πειραϊκή μικρή αμμουδιά, όπου συνήθιζα να περπατώ πέρα-δώθε όταν κάτι επέμενα να το πω στη θάλασσα! Βρέθηκα, λοιπόν, στον αγιασμό της πρώτης μου σπουδαστικής χρονιάς, στη μεγάλη αίθουσα 6 (όπως αργότερα έμαθα πώς την ονόμαζαν) της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου, της οποίας είχα την τιμή να ονομάζομαι πλέον σπουδαστής της!

Καλά δεν ανέφερα παραπάνω από το πουθενά; Τι λες και συ...