Ο καλός καλό δεν βρίσκει;

Η ιδέα ότι η Ελλάδα τρώει τα αγνότερα παιδιά της έχει μεγάλη πέραση.

Αποτελεί ανάπτυξη του γνωμικού «ο καλός καλό δεν βρίσκει», που το τραγουδάει λυγμικά ο Στέλιος Καζαντζίδης, καταλήγοντας στην προειδοποίηση «άνθρωπε, σαν καταστραφείς κανείς δεν σε προσέχει…». Ο Μάρκος Βαμβακάρης, νους πρακτικός, ουδόλως αμπελοφιλόσοφος, το κάνει πιο συγκεκριμένο και για αυτό ρεαλιστικό: «Τσέπη μου γεμάτη να ‘σαι και κανέναν μη φοβάσαι…». Μεταγενέστεροι λαϊκοί βάρδοι επικεντρώνονται στη δαιμονική φύση των θηλυκών ...