Η Αγκυρα, η Αθήνα και η… φαναριώτικη διπλωματία

Στα τέλη του 10ου αιώνα, ο αυτοκράτορας Βασίλειος Β’, αντιμετωπίζοντας τις απειλές των Βουλγάρων και τις δυναστικές έριδες, αναζήτησε συμμαχίες εκτός συνόρων. Η συμφωνία του με τον ηγεμόνα του Κιέβου Βλαδίμηρο, που συνοδεύτηκε από τον εκχριστιανισμό των Ρως και τον γάμο του με την πορφυρογέννητη Αννα, υπήρξε ένα από τα χαρακτηριστικότερα δείγματα της νέας ρωμαϊκής (βυζαντινής) διπλωματίας, όπου η θρησκεία, ο πολιτισμός και η πολιτική συνδυάζονταν αριστοτεχνικά για την επίτευξη στρατηγικών στόχων.