Οι αρχηγοί των θυμωμένων ατάκτων

Είναι «δυστύχημα – έγκλημα» πριν αποφανθεί η Δικαιοσύνη. Τα ογκώδη συλλαλητήρια του Ιανουαρίου και του Φεβρουαρίου «διεμήνυσαν την εδραιωμένη πεποίθηση της κοινωνίας για τις ευθύνες της κυβέρνησης αναφορικά τόσο με το ίδιο το δυστύχημα – έγκλημα και τις συνθήκες που οδήγησαν σε αυτό, όσο και για τη μετέπειτα απόπειρα συγκάλυψης των κυβερνητικών ευθυνών». Οποιος δεν εξισώνει τις συγκεντρώσεις των πολιτών με λαϊκό δικαστήριο ή αρνείται να καταμετρηθεί σε «στρατόπεδα», καθίσταται τουλάχιστον ύποπτος.